Overleden
Een gevaarlijk gebed
Moeder Theresa durfde dit gebed te bidden. Ze leefde dit gebed en het bracht haar vol vreugde naar sloppenwijken waar ze werkte.
- Durf jij dit gebed te bidden?
- En, als je het bidt, meen je het dan echt?
- Druk dit gebed af, laat je computer even voor wat hij is, zoek wat ruimte en rust op en ga samen met God door dit gebed…
Bevrijd mij, o Jezus
Van het verlangen om geliefd te zijn,
Van het verlangen om verhoogd te worden,
Van het verlangen om geëerd te worden,
Van het verlangen om geprezen te worden
Van het verlangen om de voorkeur van mensen te krijgen,
Van het verlangen om geraadpleegd te worden,
Van het verlangen om goedgekeurd te worden,
Van het verlangen om populair te zijn,
Van de angst om vernederd te worden,
Van de angst om geminacht te worden
Van de angst om vermaand te moeten worden
Van de angst om gelasterd te worden,
Van de angst om vergeten te worden,
Van de angst om verkeerd begrepen te worden
Van de angst om belachelijk gemaakt te worden
Van de angst om verdacht te worden.
En, Jezus, geef mij de genade,
Om te verlagen dat anderen meer geliefd zijn dan ik,
Dat anderen hoger geacht worden dan ik,
Dat volgens de opinie in de wereld anderen meer worden en ik minder,
Dat anderen worden gekozen en ik opzij word gezet,
Dat anderen telkens boven mij verkozen worden,
Dat anderen heiliger worden dan ik,
Terwijl ik heilig word zoals U heeft bedoeld.
(Moeder Theresa, A Simple Path)
ANDERS
Anders is niet fout,
anders is niet goed.
Het ligt eraan wat het inhoud,
of wat je ermee doet.
Van anders wordt je,
niet beter of slechter.
Je kan er alle kanten mee op,
maar zeg zelf op het juiste moment stop.
Stop als je denkt dat "anders" fout is,
stop als er met "anders" iets mis is.
Ga door als "anders" goed is,
ga door als je ziet dat "anders" beter is.
Ga door als het goed is voor de medemens,
dat is van "anders" de grootste wens!
21-07-2002 AH
huiswerk
5 positieve dingen van vrijdag 22 januari 2010
1 Goede nachtrust gehad, jamison heeft goed geslapen en de wekker methode lijkt te werken bij hem.
2 De buikgriep bleek van korte duur,want voelde me bij het opstaan stukken beter, ook al heb ik wel de rest van de dag hoofdpijn gehouden.
3 ik heb 2 foto-albumjes gemaakt over allana voor 2 mensen en deze op de foto gezet, volgende week wil ik ze overhandigen (ik zal binnenkort ook wat kiekjes ervan op de blog plaatsen)
4 Ik heb een heel goed,intensief,lang gesprek gehad met margreet en dat heeft me erg opgelucht en dingen verduidelijkt.
5 Omdat jankees smiddags thuis was kon ik ook nog even in mijn eentje naar het kruidvat, voeding en luiers gehaald voor teuteu,maar ook altijd even lekker rondsnuffelen.
22-01-10
Nou zeg, wat een week, eergisterennacht begon savonds jamison met spugen, ook tijdens de nacht, zijn bed afgehaald en weer bij ons in bed, hij was zo verbaasd dat er spaghetti in zijn bed lag. En ik begon diezelfde nacht ook met braken en heen en weer lopen naar de wc met diarree aanvallen, ik liep letterlijk leeg aan beide kanten. de dag brak aan en jankees vroeg of hij thuis mocht blijven van zijn nieuwe baas en dat mocht. Hij zorgend voor de ziekenboeg, ik kon die ochtend nog geen thee of appelasap binnen houden en voelde me zo beroers, zo slap,trillen op mijn benen en mijn hoofd dat er van mijn gevoel af kon rollen. Overstappend op de bouillon,bleef dat gelukkig wel binnen,paracetamol innemend en in mijn bed terug gedoken voelde ik me aan het einde van de middag pas weer ietsje beter, savonds beschuit gegeten en dat bleef ook binnen. Jamison leek nergens meer last van te heben ook al hebben we hem wel thuis gehouden van de fabeltuin. Matthieu is nog steeds niet echt lekker, erg hangerig,zeurderig en heeft weinig interresse in zijn eten,maar dat kan ook net zo goed van zijn boventanden komen die flink aan het doorzetten zijn, van e week had hij dan ook 38,7. Gisterenavond hadden we eigenlijk huisgroep bij ons, maar dat is niet doorgegaan, de huisgroep op zelf wel ,maar dan bij iemand anders, jankees en ik zijn beide niet geweest. die dag ervoor zouden we savonds naar smerdiek gaan naar jankees zijn moeder die jarig is,maar dat kon ook niet, maar even kijken hoe het van ‘t weekend is. Jankees heeft was gesurfd op internet over slaapproblematiek bij kinderen en kwam de volgende methode tegen, de wekkermethode. en daar zijn we gisterenavond mee begonnen,naar al vele dingen geprobeerd te hebben, brengt dit toch wat meer rust. je legt je kind op bed met het ritueel van tanden poetsen,lezen,bidden,zingen of wat je ook doet, we laten het nachtlampje aan ,maar verlaten daarna gelijk wel de kamer en zeggen tegne jamison dat we over 5 minuten komen kijken, in eerste instantie begint hij natuurlijk weer met gillen, maar hem sussens gerust te stellen blijft hij toch in zijn bed en probeert wonder boven wondr zelf te gaan slapen, 5 minuten later ging jankees kijken en was hij nog wakker, hem weer even gerustgesteld zeggende dat hij weer over 5 minuten kom kijken,dit zo herhalen tot dat jek ind slaapt en afbouwen met 5 minuten ,de 3e keer sliep jamison al en werd hij wakker van het komen kijken,maar dat vond hij niet erg,slaperig als hij was riep hij nog doei papa en sliep rustig verder. hij is aan einde van de avond nog 1 keer wakker geworden en weer zei jankees hetzelfde en 5 minuten later toen hij ging kijken sliep hij weer lekker, deze manier lijkt ook meer rust bij jamison te brengen,maar het blijft lastig, die angstaanvallen, dat gehuil,dat niet willen slapen. momenteel missen jankees en ik ons samen zijn,elke avond rond 7 a 8 uur al naar bed tegelijkertijd met je kind geeft je nou niet echt een sociaal leven,maar als dit aanslaat en we zijn weer wat bijgetankt en opgeknapt hopen en biddende we dat we binnenkort weer avonden samen kunnen zijn en avonden met anderen kunnen delen. Vandaag is jankees een halve dag gaan werken ,want vanmorgen kon jamison naar puk en muk en vanmiddag kan ik dan even in mijn eentje naar deoester voor een gesprek met margreet. Zo weer even op to date… groetjes:miriam
20-01-10
Wat bijkletsen, zoals jullie zien heb ik een nieuwe categorie toegevoegd en binnenkort komt er nog 1 en deze categorieen zijn allebei persoonlijke stof,dus echt over mezelf, mijn gezin en of familie,vrienden kenissen mochten die in een van die categorieen toevallig van toepassing zijn. Zondag op maandagnacht was verschrikkelijk, we hadden als noodplan het campingbedje opgestald bij ons op de kamer, nou dat hadden we nodig, zo rond de klok van 1 uur, maar ook daarin wilde hij niet slapen, elke keer staand, recht overeind in zijn campingbedje bij ons op de kamer, was het weer een nacht van zeer weinig slaap, tegen de ochtend heeft jankees hem weer bij hem in bed genomen en viel hij vrij direct in slaap,maar nog geen uurtje later ging de wekker van jankees en waren we alle drie weer klaar wakker, nog een uurtje gedoezeld met jamison in bed, maar toen werd teuteu al wakker. Ik was zo sjagrijnig als de pest en was blij en opgelucht dat ik jamison naar puk en muk kon brengen, sochtends wat bijgeslapen en kleine huishoudelijke taken gedaan, smiddags toen ik hem ging ophalen kreeg ik te horen dat hij tront vervelend, opstandig, driftbui had van vermoeidheid(ze zijn op de hoogte van de slaapproblematiek) dus ik zei zo ,ja dat heb je als je niet wil slapen en smiddags heb ik hem op zijn bed gelegd en is hij zijn kamer niet afgekomen, maar was steeds in buien lawaai aan het maken,gillen op zijn bed springen, dat ik al dankbaar was dat matthieu er gewoon doorh een sliep, ik kwam \elf dus ook niet aan mijn rust toe , maar vond het ook al heel wat dat ik onder die omstandigheden rustig kon blijven, op een gegven moment was ik het zat en tilde hem zonder iets te zeggen tegen hem zijn bed uit en nam hem mee naar beneden en zonder ietys tegn hem te zeggen, de gehele middag ,wel gezegd dat ik hem niet meer wilde horen ,dat hij moest fgaan spelen , ook dvdtekenfilm opgezet, hem voorzien van drinken en snoepje,voor de rest hem negerend, uitgeput dat ik was kon ik me nog net met matthieu nezig houden, savonds toen jankees thuis kwam, geen woord met elkaar kunnen wisselen en zei ik tegen jankees vanvond is de zorg van jamison voor jou, nadat ik matthieu om kwart voor 7 in bed had gelegd, ging ik met slaapmedicatie(sinds afgelopen week weer) meer ingenomen dan normaal naar bed en heb nauwelijks nog iets van die nacht meegekregen, is blijkbaar goed gegaan, nou, die nacht ervoor werden we wakker van een krijsende teuteu, die had heel zijn bedje onder gespuugdm, za t er zelf compleet onder, dus de douche moest wel aangezet worden en het bed verschoond, maar ja jamison werd hier natuurlijk ook hysterisch wakker van en kon niet begrijpen wat er aan de hand was, he m proberende uit te leggen dat zijn broertje gespuugd had en onder de douche moest en zijn bedje verschoond moest worden ,dat mama en papa even aandacht aan matthieu moesten geven, dat hij even moest wachten,dat we zo bij hem zouden komen, maar vesuftd en verdoofd dat ik was van de medicatie, liep het allemaal niet zo vlot ,maar het lukte tenslotte,maar jamison weigerde weer te gaan slapen, gelukkig is onze lieve teuteu,na gewassen,omgekleed en schoon bed te hebben gekregen gelijk weer in slaap gevallen, jankees en ik wisten het niet meer, ik legde janmison bij jankees in bed en ben zelf in jamisons bed gaan slapen,maar vanmorgen had ik het dus flink in mijn rug, ook wist ik me niet waar ik me bevond, toen ik jamison hoorde huilen, wilde ik naar hem toe, naar zijn kamer, maar ik lag in zijn bed, in zijn kamer, ik was helemaal gedesorienteerd. Dus de reacties die ik kreeg dat ik de indruk had gewekt dat het beter ging is dus niet zo.. we hebben onze afspraken van deze week af moeten zeggen omdat alles op dit moment om de slaapproblemen van jamison draait en daarbij kom kijkend ,onze eigen rust,dat we elke minuut, elk moment dat jamison slaapt moeten nemen,anders het eigenlijk haast al niet meer is vol te houden. we hebben contact opgenomen met ad voor een bezoek voor een gebed om bevrijding van de angst, maar hij vind dat we het nog langer zelf moeten aankijken??? Marly is vorige week langs geweest, heeft me maandagochtend gebeld en zou me vrijdag weer bellen. ik ben bij de apotheek om andere homeopathische druppels geweest, maar daar krijg je ook altijd adevies natuurlijk,maar op dat moment voelt het als een hele preek, dat het misschien beter was dat ik met jamison naar de huisarts ging, omdat ik op deze manier de angst onderdruk en dat ze toch moeten onderzoeken waar de angst vandaan komt, alsof de huisarts dat kan, ik zeg de huisarts is al op de hoogte,daar ben ik vorige week ook al geweest. maar inderdaad, mocht er eind deze week noggeen verbetering optreden dan ga ik met jamison naar de huisarts en dan moet zij maar vertellen at hoe nu verder. Even iets anders waar ik mijn ei over kwijt moet, vorig jaar maart/april heb ik bij ciz aangevraagd begeleiding met de reden dat ik de combinatie van 2 kinderen weer moest wennen,maar ook de angst op terug val van postnatale depressie die ik 2 keer eerder had gekregen en nog vanwege mijn rouwproces omtrent allana, ,daar is toen een verkeerde indicatie opgekomen , ik kreeg huishoudelijke hulp, die komen dus alleen schoonmaken en begeleiden en kijken niet met je mee over hoe en wat enzo, dus moest opnieuw aangevraag worden,uiteindelijk, kreeg ik dit in augustus 2009 toegewezen tot 17 februari 2010, ik heb met deze persoon de begeleiding stopgezet omdat het niet klikte tussen ons en ook niet tussen haar en jankees ( ik zal hier een deze dagen wat meer over vertellen) ondertussen had ik hulp in de huishouding en dat verliep goed en soepel en degene die het mij gaf vond dat ik recht had op verlenging dus zodoende ook verlenging aan gevraag en gekregen tot 31 januari 2010, september al nieuwe verlenging aangevraagd, tot op heden nog niets vernomen. ook verliep mijn medische indicatie op 1 oktober 2009 voor jamison te brengen naar puk en muk, ik kreeg netjes bericht van kobaltstichting en heb gelijk verlenging aangevraag bij het wmo (moet jhe dan zijn) kreeg bericht van huin dat ze hierover niet konden beslissen en ze het door stuurden naar het ciz) o, nee dacht ik weer, nou sta ik al zo lang bekend, dossier sinds dat allana 3 maandne was, en vele klachten,geruchten gehoord, hun werkwijze, lange wachten, zuchtte ik nog eens diep over het besluit van de wmo, het ciz belde mij op voor een oproep om bij de arts van het ciz te bergen op zoom te verschijnen, ben ik samen met jankees geweest op 4 januari (vertel later ook nog wel over dit gesprek, want deed veel emotie opwaaien), in ieder geval die arts begreep het dan uiteindelijk en zou het doorsturen, krijg ik van daag de indicatie binnen met dat matthieu 3dagdelen per week toegekend is, terwijl ik hem maar voor 1 ochtendje had gevraagd en dat jamison tot 14 maart mag komen en tot die tijd naar kinderspeelzaal moet ,dat ik 2 maande de tijd krijg omdat te regelen, dus na 14 maart mag jamison niet meer komen, het was nou juist het probleem dat ik jamison niet goed aankan, dat hij smiddags niet meer slaapt, en je kan je kind maar 1 ochtend (2,5) uur en 1 middag (2,5) uur bij kinderspeelzaal brengen, ik spralk gisteren nog juf carolien dat jamison niet in aanmerking komt voor meer ochtenden of middagen,want hij is niet onderontwikkeld. Waar is het fout gegaan, de communicatie tussen de arts en mij was uiteindelijk duidelijk, dus vermoed ik dat het wmo dit zelf heeft bedacht. we gaan hietr ook bezwaar tegen indienen, maar het huilen staat me weer nader dan het lachen, want weet valt er iets tegen,weer moet je er energie insteken, die mometneel al zo schaars is, weer moet je die stomme instanties achter hun broek zitten omdat ze hun werk niet goed doen,grrrr, denk je dat ik voor mijn plezier om hulp vraag, dat ik voor mijn plezier mij nkind naar kinderdagverblijf breng, owest kan ik soms op alles zijn, om altijd maar weet mezelf te moeten verdedigen en verantwoorden waarom ik hulp nodig heb, waarom ik medicatie nodig heb,allemaal te danken aan een traumatiesche jeugd waaraan ik een borderlinepersoonlijkheidstoornis aan over heb gehouden, een etiket, voor mezelf, voor de wereld, voor de samenleving, een etiket waarvoor ik juist hard vecht voor mijn eigen kinderen om te voorkomen dat ze het eventueel ook mogen krijgen, een etiket, een moeder met een geestesziekte ,een moeder die het beste met haar kinderen voor heeft en koste wat het kost de beste zorg,liefde,geborgenheid,veiligheid wil bieden ondanks ik dit niet altijd onder controle heb vanwege die stomme rotziekte, zo dat is eruit!!!! binnenkort volgt er meer…ben nu uitgeput van mijn hartje te luchten…
groetjes:miriam





